De groen-zwarte pijlgifkikker (Dendrobates auratus) is een fascinerende, opvallend gekleurde amfibie uit de regenwouden van Centraal- en Zuid-Amerika. Hoewel ze in het wild zeer giftig kunnen zijn, zijn ze in gevangenschap (door een ander dieet) ongevaarlijk.

Hier zijn de leukste en belangrijkste weetjes over deze kikker:

Uiterlijk en kenmerken

• Levende kleuren als waarschuwing: Hun opvallende groen-zwarte (soms blauw-zwart) patroon is een waarschuwing voor roofdieren, ook wel aposematische kleuring genoemd.
• Kleine afmetingen: Ze worden slechts zo'n 2,5 tot 5 centimeter groot (gemiddeld 4 cm).
• Unieke "vingerafdruk": Elk exemplaar heeft een eigen, uniek stippenpatroon.
• Adhesieve tenen: Ze hebben kleine, zuignapachtige schijfjes aan hun tenen, waarmee ze uitstekend kunnen klimmen. 

Gif en voeding

• Niet giftig in gevangenschap: Groen-zwarte pijlgifkikkers maken het gif niet zelf. Ze verkrijgen hun gif in de natuur door het eten van giftige mieren, mijten en kevers.
• Dieet: In het wild eten ze mieren, spinnen, termieten en mijten. In terraria krijgen ze voornamelijk fruitvliegjes, springstaartjes en bladluizen.
• Krachtig gif: In de natuur bevat hun huid alkaloïden, die in hoge concentraties dodelijk kunnen zijn voor roofdieren. 

Leefwijze en gedrag

• Dagactief: In tegenstelling tot veel andere amfibieën zijn ze overdag actief, wat ze populair maakt in terraria.
• Territoriaal: Mannetjes zijn behoorlijk territoriaal en kunnen luid roepen (een zacht geratel) om hun plekje te verdedigen.
• Woongebied: Ze leven op de bosbodem van tropische regenwouden, vaak in de buurt van stroompjes. 

Voortplanting en verzorging

• Vader zorgt voor de eieren: Na het leggen van de eieren (vaak op bladeren of in holtes) bewaakt en bevochtigt het mannetje de eieren met zijn urine.
• Kikkervisjes verplaatsen: Zodra de eieren uitkomen, neemt het mannetje de kikkervisjes op zijn rug en vervoert ze naar kleine waterreservoirs, bijvoorbeeld in bromelia's.
• Levensverwachting: In het wild is hun levensduur onbekend, maar in gevangenschap kunnen ze wel 10 tot 15 jaar oud worden. 

Bijzonderheden

• Geïntroduceerd in Hawaï: In 1932 zijn deze kikkers op Oahu (Hawaï) uitgezet in een poging om de muggenpopulatie te bestrijden.
• Kannibalisme: Soms eten de kikkervisjes elkaar op als er te weinig voedsel is in hun bromelia-kwekerij.