De Chinese muntjak (Muntiacus reevesi) is een klein, bijzonder hertachtig wezen dat steeds vaker in Europa, waaronder Nederland en België, wordt gesignaleerd. Hier zijn de opvallendste weetjes over dit dier:
Uiterlijk en Kenmerken
- Klein formaat: De muntjak is ongeveer zo groot als een middelgrote hond.
- Slagtanden: In plaats van alleen een gewei, hebben mannetjes muntjakken zichtbare, slagtandachtige hoektanden die ze gebruiken bij gevechten om territorium.
- Het "blaffende" hert: De soort staat bekend om zijn luide, blafachtige roep, die ze gebruiken om territorium af te bakenen of bij gevaar.
- Uiterlijk: Ze hebben een roodbruine vacht, een lichtere onderkant en opvallende donkere strepen in hun gezicht.
Gedrag en Leefwijze
- Einzelgänger: In tegenstelling tot veel andere hertensoorten, leven Chinese muntjakken meestal alleen of in kleine familieverbanden, niet in grote kuddes.
- Niet kieskeurig: Het zijn alleseters die zich voeden met grassen, kruiden, bramen, gevallen fruit en bast.
- Zeer schuw: Het zijn nachtactieve en zeer schuwe dieren die zich graag in dichte ondergroei verschuilen.
Verspreiding en Status als Exoot
- Invasieve exoot: De soort komt oorspronkelijk uit China en Taiwan, maar is in de 19e eeuw in Engeland uitgezet. Ze worden in Europa beschouwd als een invasieve exoot omdat ze lokale biodiversiteit kunnen bedreigen.
- Opkomst in de Benelux: In Nederland en België worden steeds vaker ontsnapte of uitgezette dieren waargenomen, bijvoorbeeld in de provincie Antwerpen en in Gelderland.
- Bestrijding: Vanwege de snelle voortplanting en het ontbreken van natuurlijke vijanden, worden ze in sommige gebieden actief bestreden door natuurbeheerders.
- Voortplanting: Ze hebben geen specifiek seizoen om jongen te krijgen; een muntjak kan het hele jaar door jongen werpen.
Ze worden vaak verward met de kleine kantjil, maar de muntjak is een echt hert, terwijl de kantjil tot de dwergherten behoort.