De muskusos (Ovibos moschatus) is een fascinerend dier dat bekend staat als een "levend fossiel" uit de ijstijd. Hier zijn de interessantste weetjes op een rijtje: Natuurfotografie

• Geen echte os: Ondanks zijn naam en uiterlijk is de muskusos nauwer verwant aan geiten en schapen (Caprinae) dan aan runderen.
• Extreem warme wol (Qiviut): De ondervacht, qiviut genoemd, is een van de warmste en zachtste wolsoorten ter wereld. Deze is acht keer warmer dan schapenwol en isoleert bij temperaturen tot -40°C.
• Lange haren: De bovenvacht bestaat uit donkerbruine, zwarte haren die wel bijna een meter lang kunnen worden en tot op de grond hangen.
• Overlevenden van de ijstijd: Muskusossen leefden al samen met de wolharige mammoet.
• Kopstoten met 40 km/u: In de bronsttijd (juli-augustus) gaan mannetjes brute gevechten aan. Ze rennen op elkaar af en rammen elkaar met de koppen tegen elkaar met een snelheid van zo'n 40 km/u. Deze klappen zijn tot wel 2 kilometer ver te horen.
• Verdediging tegen wolven: Bij gevaar vormen de dieren een hechte cirkel met de kalveren in het midden. Deze tactiek werkt uitstekend tegen wolven, maar minder goed tegen menselijke jagers.
• Leeftijd en gewicht: Ze kunnen tot 23 jaar oud worden, wegen bijna 400 kilogram en worden ruim 2 meter lang.
• Geen muskus: De naam is misleidend; ze produceren geen muskusgeur. De geur komt waarschijnlijk van de urine van de stieren in de bronsttijd.
• Dieet: Het zijn planteneters die in de winter met hun hoeven door een dikke laag sneeuw graven om mossen, grassen en twijgen van wilgen en berken te eten.
• Locatie: Ze leven in de arctische gebieden van Canada, Groenland en zijn geherintroduceerd in Alaska, Rusland en Noorwegen (Dovrefjell). In Nederland zijn ze niet in het wild te vinden; een poging in GaiaZOO mislukte omdat het klimaat te warm was. 

Waarom ze "geen last" van kou hebben:
Door hun extreem dikke vacht en hun compacte bouw verliezen ze nauwelijks lichaamswarmte. Hierdoor kunnen ze overleven in de koudste gebieden op aarde.