De blauwe suikervogel is een kleurrijke Zuid-Amerikaanse zangvogel, bekend om zijn diepblauwe mannetjes en groenige vrouwtjes, die zich voeden met nectar dankzij hun lange, kromme snavel en een belangrijke rol spelen in de bestuiving. Wist je dat ze fel van zich af bijten naar grotere vogels, zoals uilen, die hun rust verstoren, en dat de mannetjes schitterend purperblauw zijn met een turkoois kruin en rode poten?. 

Kenmerken

• Kleuren: Mannetjes zijn glanzend purperblauw (kop en schouders), met turkoois op de kruin, zwarte rug en vleugels, en een gele onderkant. Vrouwtjes zijn onopvallend olijfgroen, lichter op de borst, met oranje/gele accenten in het gezicht en vleugels.
• Grootte: Ongeveer 11,5 cm lang.
• Snavel: Lang, zwart en gekromd, ideaal voor nectar uit bloemen.
• Poten: Rood, in tegenstelling tot andere suikervogelsoorten. 

Voedsel en gedrag

• Dieet: Nectar uit tropische bloemen, maar ook insecten die ze van de bloemen plukken.
• Bestuiving: Door nectar te eten, bestuiven ze de bloemen waar ze van leven.
• Moedig: Ze verdedigen hun rustplekken agressief tegen roofvogels zoals kleine uilen, waarbij de hele groep ze aanvalt. 

Leefgebied

• Locatie: Centraal- en Zuid-Amerika, van Mexico tot Brazilië.
• Habitat: Bossen, maar ook op plantages zoals cacao en citrus. 

Interessant weetje

• Blauwe suikervogels behoren tot de tangarenfamilie, hoewel ze vroeger bij de vinken werden gerekend.