De kaalkopibis (Heremietibis) is een zwaar bedreigde, grotendeels zwarte vogel met een kale rode kop en een kuif, bekend om zijn bijna-uitsterven door menselijke jacht en habitatverlies, maar nu geholpen door herintroductieprojecten waarbij zelfs met ultralight vliegtuigen de migratieroute wordt geleerd. Deze vogel, die ooit in Europa voorkwam, is nu voornamelijk in Marokko te vinden, waar natuurbescherming de populatie heeft geholpen groeien, al blijft hij kwetsbaar. 

Uiterlijk en Gedrag

• Grootte: Ongeveer 80 cm lang met een spanwijdte van 125-135 cm.
• Kleur: Zwart met een paarse gloed op de vleugels.
• Uniek: De kale, roze huid op de kop en de lange, omlaaggebogen rode snavel.
• Kuif: Een punkachtige kuif en nek van lange veren.
• Voedsel: Insecten, vlees en vis. 

Bedreiging en Bescherming

• Bijna Uitgestorven: Was eens wijdverspreid in Europa en het Midden-Oosten, maar werd bijna uitgeroeid door jacht en habitatverlies.
• Huidige Status: Staat wereldwijd als bedreigd op de rode lijst (IUCN).
• Leefgebied: Vrijwel de enige overlevende wilde populatie leeft in het Souss-Massa National Park in Marokko.
• Herintroductie: Projecten met ultralight vliegtuigjes leren jonge ibissen de migratieroute om ze te helpen terugkeren naar Europa. 

Interessante Weetjes

• Mystiek: In het oude Egypte werden ze gemummificeerd en waren ze symbolen van vruchtbaarheid.
• Vlieglessen: Jonge vogels leren vliegen door achter een ultralight vliegtuigje aan te vliegen, om zo routes naar voedsel- en rustplaatsen te leren.
• Groepsvorming: Ondanks dat ze paartjes voor het leven vormen, leven ze in groepen.